Zwężenie podzastawkowe aorty (SAS) u boksera

Zwężenie podzastawkowe aorty (SAS, ang. subaortic stenosis) to wrodzona wada serca, w której tuż poniżej zastawki aortalnej tworzy się pierścień lub grzebień tkanki zwężający drogę odpływu krwi z lewej komory. Serce musi pompować krew przez zwężone miejsce, co z czasem nadmiernie je obciąża.

Dlaczego może dotyczyć boksera

SAS jest opisywane jako wada o podłożu dziedzicznym, a bokser figuruje na liście ras najczęściej nią dotkniętych w materiałach Cornell University College of Veterinary Medicine oraz Merck Veterinary Manual. Nie oznacza to, że każdy bokser zachoruje — oznacza podwyższone prawdopodobieństwo w porównaniu do rasy przeciętnej.

Objawy

• Najczęściej: szmer sercowy wykrywany przez weterynarza podczas rutynowego badania — bez widocznych objawów u psa
• W umiarkowanych/ciężkich przypadkach: szybkie męczenie się, omdlenia (szczególnie po wysiłku), osłabienie
• W najcięższych przypadkach: nagły zgon, czasem jako pierwszy sygnał choroby

Kiedy skontaktować się z weterynarzem

Jeśli podczas badania kontrolnego weterynarz wykryje szmer sercowy u młodego boksera, warto skonsultować się z kardiologiem weterynaryjnym w trybie planowym. Omdlenie lub nagła nietolerancja wysiłku to sygnał do pilnej konsultacji.

Diagnostyka

Podstawowym narzędziem jest badanie echokardiograficzne (USG serca) z oceną doplerowską prędkości przepływu krwi przez zwężone miejsce — to ono pozwala określić stopień nasilenia wady. Badanie EKG i RTG klatki piersiowej są pomocnicze.

Leczenie — informacyjnie

Łagodne przypadki często nie wymagają leczenia. W umiarkowanych i ciężkich stosuje się leki zmniejszające obciążenie serca (np. beta-blokery). Zabiegi chirurgiczne lub balonowe mają u psów ograniczoną, dyskusyjną skuteczność długoterminową. Decyzje terapeutyczne należą do lekarza weterynarii kardiologa.

Rokowanie

Zależy od stopnia zwężenia: psy z łagodną postacią mogą żyć normalną długością życia, psy z postacią ciężką mają podwyższone ryzyko powikłań (w tym zapalenia wsierdzia i nagłego zgonu). Psów z SAS, nawet łagodnym, nie powinno się wykorzystywać w hodowli.

Predyspozycja rasowa i podłoże dziedziczne

SAS jest uznawane za wadę o podłożu genetycznym/dziedzicznym u predysponowanych ras, w tym boksera — dlatego zalecenia weterynaryjne jednoznacznie odradzają hodowlę psów z rozpoznanym SAS.

Profilaktyka

Badanie kardiologiczne (osłuchowe, a w razie wątpliwości echokardiograficzne) przed włączeniem psa do hodowli jest podstawowym narzędziem ograniczania częstości wady w kolejnych pokoleniach.

Powiązane choroby i artykuły

Zobacz także: ARVC u bokserów — inna, częsta u bokserów choroba serca, oraz kategoria Profilaktyka i badania.

Źródła

• Cornell University College of Veterinary Medicine — Aortic Stenosis
• Merck Veterinary Manual — Stenosis of the Semilunar Valves in Animals

Informacje na tej stronie mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem weterynarii. W razie niepokojących objawów u Twojego psa skontaktuj się z lecznicą weterynaryjną.

Oceń ten wpis

Wybierz od 1 do 5 boksów

Ocena: 0,0 / 5

Liczba ocen: 0

Zaloguj się, aby ocenić ten wpis.

Zaloguj się aby oddać ocenę.